شعري از حشمت الله رضانژاد

دوباره سلامي خواهد گفت

وعبور خواهد كرد

از منظر ساعت كوكي

هوش تنها

در سويش مي تابد

سايه اي از تنهايي

روشن خواهد ساخت

سبوي شكسته را

وگمان خواهد برد

كه همان اويم

۱ نظر:

ناشناس گفت...

به نظر من كه اين شعر چگونه گفتن را در مكتب پست مدرن خوب رعايت كرده و اگر نثر آن را روان تر كند زيبا تر مي شود .
با تشكر